هدف. ناباروری یکی از مشکلات زندگی زوج هایی است که تمایل به بچه دار شدن دارند. علت درصد قابل ملاحظه ای از ناباروریها نامشخص است. آخرین و جدیدترین مطالعات بیانگر دخالت anti TG، anti TPO در ناباروری با علت نامشخص می باشد. در این مطالعه سعی شده است به بررسی این موضوع پرداخته شود.روش ها. این مطالعه توصیفی - تحلیلی که از دی ماه 1383 تا شهریور 1384 در مرکز مطالعات قلب و عروق اصفهان انجام شد 120 زن در دو گروه 60 نفره مورد بررسی قرار گرفتند. گروه اول زنان مبتلا به ناباروری بودند که علت ناباروری آنها مشخص نشده بود و گروه دوم زنان بارور طبیعی بودند. 5cc خون لخته از هر نفر گرفته شد و پس از جدا نمودن سرم آنها با استفاده از کیت آزمایشگاهی ORGENTEC ساخت کشور آلمان، سطح سرمی anti TG، anti TPO در آنها به روش ELISA تعیین گردید. در پایان نتایج با کمک آمار توصیفی و نرم افزاری SPSS و آزمون آماری t-test مقایسه گردیدند.نتایج. در زنان مبتلا به ناباروری %45 آنها anti TG بیشتر از 75 IU/ml و %25 آنها در حد (50-75 IU/ml) Borderline و %30 آنها در حد نرمال )کمتر از (50 IU/ml قرار داشتند. %20 افراد از نظر سطح anti TPO در حد بالا )بیشتر از (75 IU/ml و %80 در حد نرمال  )کمتر از (50 IU/ml قرار داشتند. در زنان با باروری طبیعی هیچکدام از آنها سطح اتوآنتی بادی در حد بالا نداشتند و %91.7 افراد سطح anti TG نرمال و %95 افراد سطح anti TPO نرمال داشتند. در مقایسه بین دو گروه تفاوت معنی داری بین سطح anti TG، anti TPO و ناباروری افراد وجود داشت (P<0.05).نتیجه گیری. نتایج مطالعه اخیر مشخص نمود که رابطه معنی دار بین سطح anti TG و anti TPO و ناباروری در زنان وجود دارد که با بعضی مطالعات انجام شده همخوانی دارد که می تواند در امر ناباروری دخیل باشد. لذا پیشنهاد می شود. برای کلیه زنان نابارور که علت بیماری آنها مشخص نشده است. این دو آنتی بادی در سرم اندازه گیری شود و در صورت بالا بودن آنها درمان لازم انجام گیرد.

زمینه: ایجاد اتوآنتی بادی بر علیه تیروئید در افراد مبتلا به هپاتیت C که تحت درمان با اینترفرون قرار می گیرند، سال هاست که شناخته شده است. اخیرا تعدادی از پژوهشگران بیان کرده اند که شیوع اختلالات خودایمنی تیروئید در مبتلایان به هپاتیت C، بدون ارتباط با اینترفرون و در همان ابتدای تشخیص بیشتر است. مطالعه پیش رو با هدف بررسی اختلالات خودایمنی تیروئید در بیماران مبتلا به هپاتیت C که هنوز تحت درمان با اینترفرون قرار نگرفته اند و مقایسه آن ها با جمعیت شاهد، طراحی و انجام گردید. روش ها: این مطالعه به صورت مورد- شاهدی انجام شد و در آن 86 بیمار مبتلا به هپاتیت C پیش از درمان با اینترفرون و 86 فرد سالم (فاقد ویروس هپاتیت C) تحت معاینه و آزمایش قرار گرفتند. پرسش نامه ای شامل متغیرهای جمعیت شناختی و متغیرهای بالینی برای هر دو گروه تکمیل گردید. سپس هر دو گروه تحت آزمایشات TSH، FT4، Anti TG و  Anti TPOقرار گرفتند. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه شامل 13 مورد افزایشAnti TPO ، 5 مورد افزایش Anti TG، 4 مورد هیپوتیروئیدی تحت بالینی، 3 مورد هیپرتیروئیدی تحت بالینی و یک مورد هیپرتیروئیدی بالینی در گروه مورد بود، که نتایج به دست آمده در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه می توان گفت که بین هپاتیت C و خودایمنی تیروئید، ارتباط معناداری وجود ندارد.

زمینه و هدف: این مطالعه به منظور تعیین شیوع سندرم تری گلیسرید بالا و کلسترول HDL پایین ( High TG- Low HDL) و نسبت TG/HDL بالا و فاکتورهای مرتبط با آن در افراد بالای 20 سال شهر اهواز انجام گرفت.روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به روش خوشه ای چند مرحله ای در 6 مرکز بهداشت در شهر اهواز انجام شد. فشار خون، وزن، قد، BMI و دور کمر داوطلبین اندازه گیری گردید. سطح سرمی، FBS کلسترول توتال، تری گلیسیرید، HDL، LDL بعد از 12 ساعت ناشتا اندازه گیری شد.یافته ها: از 2505 داوطلب، 1155 نفر (46.1 درصد) مرد و 1350 نفر (53.9 درصد) زن بودند. میانگین سنی داوطلبان مرد، 42.9+14.5 و زن 39.9+12.6 سال بود. شیوع سندرم High TG- Low HDL بر اساس کرایتریای AACE، 10.2 درصد (6.5 درصد در مردان و 13.3 درصد در زنان P=0.0001) بود. شیوع نسبت TG/HDL بالا، 67.8 درصد بوده که به صورت معنادار در مردان (73.9 درصد) بالاتر از زنان (62.7 درصد) بوده است (P=0.0001). شیوع سندرم High TG- Low HDL و نسبت بالای TG/HD با سن ارتباط معنادار داشت (P=0.0001). هر دو اختلال در افراد دیابتی، چاق و افراد با دور کمر بالا شایع تر از افراد با وزن نرمال و دور کمر نرمال بودند.نتیجه گیری: سندرم High TG- Low HDL و نسبت بالای TG/HDL در شهراهواز شایع می باشند. اجرای برنامه های آموزشی در جهت اصلاح شیوه زندگی و کاهش فاکتورهای خطر توصیه می گردد.

سابقه و هدف: غربالگری سرولوژیک رایج برای ویروس های هپاتیت منتقله از طریق خون، به طور چشمگیری خطر انتقال هپاتیت از راه خون را کاهش داده است. اگر خون تنها از نظر آنتی ژن سطحی ویروس هپاتیت (HBsAg) B آزمایش شود، در این صورت هپاتیت B مخفی می تواند منجر به ترخیص واحدهای خون حاوی ویروس به شبکه ذخیره خون شود. غربالگری خون از لحاظanti-HBc ، آزمایش دیگری جهت تشخیص عفونت HBV می باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی شیوع شاخص های عفونت HBV در اهداکنندگان خون HBsAg منفی است.مواد و روش ها: مطالعه انجام شده از نوع مقطعی بود. 2000 نمونه HBsAg منفی از مراکز انتقال خون تهران جمع آوری شدند. تمام نمونه های HBsAg منفی از نظر anti-HBc با روش الایزا آزمایش شدند. سپس تمام نمونه های HBsAg منفی و anti-HBc مثبت با روشی مشابه از جهت anti-HBs آزمایش شدند. داده ها با روش آماری کای دو تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: 199 مورد از 2000 اهدا کننده HBsAg منفی (95/9% با فاصله اطمینان 24/12%-7.66%)،anti-HBc  مثبت بودند. 199 نمونه anti-HBc مثبت از نظر anti-HBs آزمایش شدند که 149 مورد anti-HBs مثبت (75% با فاصله اطمینان 5/85%-5/65%) شدند و در 102 نفر از این گروه (3/51% با فاصله اطمینان 2/58%-4/44%)، میزان anti-HBs بالاتر از 100IU/ml بود.نتیجه گیری: در مطالعه ما شیوع anti-HBc در افراد اهدا کننده HBsAg منفی بالا بود. در حالی که خون های anti-HBc مثبت ممکن است منبع انتقال HBV باشند، به کارگیری رایج غربالگری anti-HBc در کشور ما مقدور نمی باشد، چون به طور جدی منابع خون ما را محدود می نماید. بنابراین روش های حساس تر مثل آزمایش Mini Pool PCR بعد از تغلیظ ویروس جهت تشخیص HBV-DNA در حاملین مزمن HBV که HBsAg منفی هستند، ضروری است.

مقدمه و هدف: سقط خودبخودی شایعترین عارضه حاملگی است. علت سقط حتی در بررسی های دقیق در نیمی از موارد غیرقابل توجیه باقی می ماند. عوامل ایمونولوژیک از جمله آنتی بادیهای آنتی تیروئید بعنوان یکی از علل سقط مطرح شده است. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر مقادیر آنتی بادیهای آنتی تیروئید Anti TPO-Ab) وAnti TG-Ab ) روی نتیجه حاملگی فعلی از نظر سقط یا ادامه یافتن حاملگی میباشد.روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی می باشد که در آن 80 زن حامله با سن بین 40-20 سال و سن حاملگی زیر 20 هفته بررسی شدند. در 40 نفر قبل از هفته 20 حاملگی سقط خودبخودی بوقوع پیوست و در 40 نفر دیگر حاملگی شان بعد از هفته 20 ادامه پیدا کرد و منجر به زایمان شد. در صورتیکه زنان علت مشخصی برای سقط داشتند وارد مطالعه نمی شدند. از هر زن حامله پس از کسب رضایت CC 5 خون جهت اندازه گیری آنتی بادیهای آنتی تیروئید Anti Tpo-Ab) و (Anti TG-Ab و 5CC خون جهت اندازه گیری TFT و FBS گرفته شد، در صورتی که TFT و FBS نرمال بود، بررسی بر روی نمونه خون جهت آنتی بادی آنتی تیروئید انجام شده و اطلاعات در فرم اطلاعاتی ثبت می شد. مقادیر بالای 75 u/ml جهت Anti Tpo-Ab و بالای 100u/ml جهت Anti TG-Ab غیرطبیعی تلقی شد. یافته های حاصل از این مطالعه در برنامه EXCEL وارد و دسته بندی شده و داده ها با آزمون های t-test و c2 و برنامه نرم افزاری spss تجزیه و تحلیل شد.نتایج: از 80 زن مورد بررسی 8 نفر تست آنتی بادی آنتی تیروئید غیرطبیعی داشتند که در 6 نفر مقادیر Anti TG-Ab غیرطبیعی بود و در 3 نفر مقادیر Anti Tpo-Ab و در 1 نفر هم مقادیر Anti Tpo-Ab و هم مقادیر Anti TG-Ab غیرطبیعی بود. از 8 نفر بیماران با آنتی بادی آنتی تیروئید غیرطبیعی 7 نفر در گروهی بودند که به سقط منجر شدند و یک نفر در گروهی بود که به زایمان ختم شد. اختلاف مقادیر آنتی تیروگلبولین آنتی بادی و تیروپراکسیداز آنتی بادی بین 2 گروه معنی دار بود  (P. value Anti TG=0.025)،(P. value Anti Tpo=0.008).نتیجه نهایی: نتایج بیانگر آن است که اختلاف آنتی بادیهای آنتی تیروئید Anti Tpo-Ab) و (Anti TG-Ab بین دو گروه معنی دار بوده و مقادیر غیرطبیعی این آنتی بادیها در گروهی بود که حاملگی اخیرشان به سقط منجر شده بود ولی ربطی به سابقه قبلی سقط نداشت.

پیش زمینه و هدف: سلیاک یک اختلال خودایمنی با درگیری روده کوچک است که به واسطه مصرف گلوتن ایجاد می شود. علاوه بر عوارض ناشی از درگیری دستگاه گوارشی، عوارض متعدد خودایمنی به ویژه بیماری های خودایمن تیروئید نیز در این بیماران شایع است. هدف این مطالعه بررسی شیوع بیماری های خودایمن تیروئید در کودکان سلیاکی ارومیه جهت مدیریت بهینه درمان آن ها بود. مواد و روش کار: در این مطالعه مقطعی، از کودکان اهل ارومیه که سلیاک آن ها قبلاً تأیید شده بود، نمونه خون وریدی گرفته شد. تست های آنتی ترانس گلوتامینازبافتی (anti-tTG) جهت تأیید تشخیص، تست های (anti-TPO) Antithyroid Peroxidase antibody و Antithyroglobulin Antibody (anti-TG) جهت غربالگری بیماری خودایمن تیروئید، ونیز تست Thyroid stimulating hormone (TSH) جهت بررسی عملکرد غده تیروئید به روش الایزا انجام شدند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون مجذور کای مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: هفتادوهفت بیمار با میانگین سنی 84/11 در مطالعه شرکت کردند که 30 نفر از آن ها مذکر و 47 نفر مؤنث بودند. تست Anti-TPO در 9/3درصد و تست Anti-TG در 7/11درصد بیماران مثبت بود که همگی مؤنث بودند. اختلاف در دو جنس در مورد Anti-TG ازلحاظ آماری معنی دار بود (p= 0/023). در اغلب بیمارانی که Anti-TPO مثبت داشتند، تست Anti-TG نیز مثبت بود، و همبستگی مثبت معنی دار (82/0 R=) بین این دو تست دیده شد. در 26 درصد بیماران کم کاری و در 3/1 درصد پرکاری تیروئید دیده شد. در بیماران سلیاکی که Anti-TPO در آن ها مثبت بود، 7/66 درصد و در آن هایی که Anti-TG مثبت بود، 5/45 درصد کم کاری تیروئید دیده شد که ازلحاظ آماری معنی دار نبودند (12/0 p=). بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بیماری های خودایمن تیروئید در کودکان سلیاکی به ویژه در جنس مؤنث بالا است. لذا بررسی مرتب عملکرد غده تیروئید و پایش اتوآنتی بادی ها در بیماران سلیاکی جهت مدیریت بهینه هر دو بیماری ضروری به نظر می رسد.

سابقه و هدف: سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) با بیماری های تیروئید اتوایمون مرتبط است و به نظر می رسد یکی از شایع ترین بیماری های غدد در زنان در سن تولید مثل است. هدف از این تحقیق مقایسه سطوح TSH، LH، انسولین، HOMA-IR و تستوسترون در زنان مبتلا به PCOS با یک گروه کنترل سالم با همان سن و BMI می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 100 نفر از افراد مراجعه کننده به بیمارستان العلویه انجام شده است. نمونه ها بر اساس علائم هیپوتیروئیدی، مشکلات باروری و داشتن PCOS در دو گروه 50 نفری قرار گرفتند. تشخیص توسط پزشکان متخصص در بیمارستان داده شد. گروه اول شامل پنجاه زن سالم و گروه دوم نیز شامل پنجاه زن مبتلا به PCOS، مشکلات تولید مثل و هیپوتیروئیدی بود. تجزیه و تحلیل هورمون ها با استفاده از کیت آماده بر اساس دستور تولید کننده، Roche Cobas، با استفاده از آنالایزر میکروپلات ELISA انجام و مقایسه گردید. یافته ها: میانگین شاخص توده بدنی، انسولین، HOMA-IR، تستوسترون، anti-TPO، anti-TG، هورمون محرک تیروئید و هورمون لوتئینیزینگ و همچنین گروه سنی 40-31 سال به ترتیب به صورت 0/34±35/96، 0/31±23/12، 0/07±6/64، 0/75±98/80، 0/10±7/70، 0/30±10/27 می باشد. تحقیق نشان داد که سطوح LH و انسولین anti-TG با BMI آن ها همبستگی مثبت دارد. همچنین یک رابطه معکوس بین شاخص توده بدنی و HOMA-IR و بین anti-TG و تستوسترون وجود داشت. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، افزایش خطر بیماری تیروئید با افزایش نشانگرهای اتوآنتی بادی تیروئید و با هورمون های اندازه گیری شده و انسولین و HOMA-IR ارتباط دارد.